Ik zie omhoog vanuit mijn raam 

en ondervraag de maan, hoe zij de duisternis

van nacht met haar glans verdrijft

 

Ik huiver en zie het

ontelbare heer der sterren

en vragen dwarrelen door mijn hoofd

 

Ik zie omhoog vanuit mijn raam

en ondervraag de zon voel  de warme

straling die volstaat voor het zaaien van de

dag die in kleuren ondergaat

 

Dieren wemelend in het water

fladderend in de lucht , en ik zucht, kruip dichter

tegen je aan mijn lief

zoete schoonheid des hemels

 

Wonderbaarlijk en

lofwaardig zijt Gij

oh milde God laat uw heilige Naam

altijd in ons bewaard blijven

zoals verre geslachten voor ons.

 

Het bovenstaande gedicht is geïnspireerd op

 woorden van de kerkvader Augustinus

en omgevormd naar eigen bewerking door:

---

 

Als ik val

val ik

als een blad

zoals jij alleen

tussen talrijke

bladeren goud opgetild

door de wind

-----

Geschreven door:

 eliZe Judith Augustinus