Ode aan Amy Winehouse met poëzie toekomst
En de duisternis trok door het land
terwijl grote macabere ogen
de boomtakken -nog vol als de zomerzon-
langs de kant van de weg verlichten.
Ik zag hoe de bladeren regengepoetst
treurig naar de aarde keken en weenden
om hun naderende en te vroege dood
O treurige dood van midden in 't leven
nu alle bloesem weggewaaid 't lange
wachten op nieuw leven.
Verdriet rijpt als het koren
en naar de lente
als al het nieuwe leven
weer vruchten zullen geven.